Continue monitoring van waterstress bij planten is met name belangrijk in droge gebieden en werd traditioneel gedaan door de bodemvochtigheid te meten of door evapotranspiratiemodellen te ontwikkelen om de som van oppervlakteverdamping en planttranspiratie te berekenen. Er is echter potentieel om de waterefficiëntie te verbeteren door middel van nieuwe technologie die nauwkeuriger detecteert wanneer planten water nodig hebben.
De onderzoekers selecteerden willekeurig zes bladeren die direct aan de lichtbron waren blootgesteld en installeerden bladsensoren erop, waarbij ze de hoofdnerven en randen vermeden. Ze registreerden de metingen elke vijf minuten.
Dit onderzoek zou kunnen leiden tot de ontwikkeling van een systeem waarbij bladknijpsensoren nauwkeurige informatie over de vochtigheid van de plant naar een centrale eenheid in het veld sturen. Deze eenheid communiceert vervolgens in realtime met een irrigatiesysteem om de gewassen te bewateren.
De dagelijkse veranderingen in bladdikte waren gering en er werden geen significante dagelijkse veranderingen waargenomen naarmate het bodemvochtgehalte steeg van hoog naar het verwelkingspunt. Echter, wanneer het bodemvochtgehalte onder het verwelkingspunt kwam, was de verandering in bladdikte duidelijker, totdat de bladdikte stabiliseerde tijdens de laatste twee dagen van het experiment, toen het vochtgehalte 5% bereikte. De capaciteit, die het vermogen van een blad om lading op te slaan meet, blijft tijdens donkere perioden nagenoeg constant op een minimum en neemt tijdens lichte perioden snel toe. Dit betekent dat de capaciteit een weerspiegeling is van de fotosynthetische activiteit. Wanneer het bodemvochtgehalte onder het verwelkingspunt ligt, neemt de dagelijkse verandering in capaciteit af en stopt deze volledig wanneer het volumetrische bodemvochtgehalte onder de 11% daalt. Dit wijst erop dat het effect van waterstress op de capaciteit wordt waargenomen via het effect ervan op de fotosynthese.
“De dikte van het vel is vergelijkbaar met die van een ballon.—Het zet uit door hydratatie en krimpt door watertekort of uitdroging."Simpel gezegd verandert de bladcapaciteit met veranderingen in de waterhuishouding van de plant en de hoeveelheid omgevingslicht. Analyse van de bladdikte en veranderingen in capaciteit kan dus een indicatie geven van de waterhuishouding van de plant – een soort drukreservoir.
Geplaatst op: 31 januari 2024