Deze kaart, gemaakt met behulp van nieuwe COWVR-waarnemingen, toont de microgolffrequenties van de aarde. Deze frequenties geven informatie over de sterkte van de wind aan het oceaanoppervlak, de hoeveelheid water in wolken en de hoeveelheid waterdamp in de atmosfeer.
Een innovatief mini-instrument aan boord van het internationale ruimtestation heeft de eerste wereldwijde kaart van luchtvochtigheid en zeewind gemaakt.
Na installatie op het internationale ruimtestation ISS werden op 7 januari twee kleine instrumenten, ontworpen en gebouwd door NASA's Jet Propulsion Laboratory in Zuid-Californië, gelanceerd om gegevens te verzamelen over de oceaanwinden en atmosferische waterdamp die nodig zijn voor weer- en oceaanvoorspellingen. Cruciale informatie dus. Binnen twee dagen hadden de Compact Ocean Wind Vector Radiometer (COWVR) en het Temporal Space Experiment in Storms and Tropical Systems (TEMPEST) voldoende gegevens verzameld om te beginnen met het maken van de kaart.
COWVR en TEMPEST werden gelanceerd op 21 december 2021 als onderdeel van SpaceX's 24e commerciële bevoorradingsmissie naar NASA. Beide instrumenten zijn microgolfradiometers die veranderingen in de natuurlijke microgolfstraling van de aarde meten. De instrumenten maken deel uit van het Space Test Program Houston-8 (STP-H8) van de Amerikaanse ruimtevaartmacht, dat tot doel heeft aan te tonen dat ze gegevens van vergelijkbare kwaliteit kunnen verzamelen als grotere instrumenten die momenteel in een baan om de aarde operationeel zijn.
Deze nieuwe kaart van COWVR toont de 34 GHz-microgolven die door de aarde worden uitgezonden op alle breedtegraden die vanaf het ruimtestation zichtbaar zijn (van 52 graden noorderbreedte tot 52 graden zuiderbreedte). Deze speciale microgolffrequentie geeft meteorologen informatie over de windkracht aan het oceaanoppervlak, de hoeveelheid water in wolken en de hoeveelheid waterdamp in de atmosfeer.
De groene en witte kleuren op de kaart geven een hogere concentratie waterdamp en bewolking aan, terwijl de donkerblauwe kleur van de oceaan droge lucht en een heldere hemel aangeeft. De afbeelding toont typische weersomstandigheden zoals tropische vochtigheid en neerslag (groene streep in het midden van de kaart) en stormen op middelbreedtegraden boven de oceaan.
Radiometers hebben een roterende antenne nodig om grote delen van het aardoppervlak te kunnen waarnemen in plaats van slechts een smalle strook. Bij alle andere microgolfradiometers in de ruimte roteert niet alleen de antenne, maar ook de radiometer zelf en de bijbehorende elektronica ongeveer 30 keer per minuut. Er zijn goede wetenschappelijke en technische redenen voor een ontwerp met zoveel roterende onderdelen, maar het stabiel houden van een ruimtevaartuig met zo'n bewegende massa is een uitdaging. Bovendien zijn de mechanismen voor het overbrengen van energie en data tussen de roterende en stationaire delen van het instrument arbeidsintensief en moeilijk te produceren gebleken.
Het complementaire instrument van COWVR, TEMPEST, is het resultaat van decennialange investeringen van NASA in technologie om ruimte-elektronica compacter te maken. Halverwege de jaren 2010 begon JPL-ingenieur Sharmila Padmanabhan na te denken over welke wetenschappelijke doelen bereikt zouden kunnen worden door compacte sensoren te plaatsen op CubeSats, zeer kleine satellieten die vaak worden gebruikt om op een goedkope manier nieuwe ontwerpconcepten te testen.
Als u meer wilt weten over kleine weerstations, kunt u contact met ons opnemen.
Geplaatst op: 21 maart 2024