De waterkwaliteit als thema staat tijdens deze parlementsverkiezingen even op de achtergrond. Dat snap ik.
Abortusrechten, de problemen in het openbaar onderwijs, de omstandigheden in verpleeghuizen en het tekort aan geestelijke gezondheidszorg in Iowa behoren tot de belangrijkste thema's. En terecht.
Desondanks hebben we geprobeerd lokale kandidaten voor de wetgevende macht de kans te geven hun mening over het vervuilde water in Iowa te delen. Tweeëntwintig kandidaten stuurden vragenlijsten terug met vragen over uiteenlopende onderwerpen.
Dat omvatte vraag 6: "Welke maatregelen zou u nemen om de waterkwaliteit in Iowa te verbeteren? Waarom denkt u dat deze aanpak de beste manier is om vooruit te komen?"
Simpel en rechttoe rechtaan. En zoals je misschien al vermoedt, waren de resultaten wisselend. Als dit een toets met cijfers was geweest, zou ik geen tienen hebben gegeven.
Sommige races zijn beter dan andere.
In Senaatsdistrict 40, een zetel in Cedar Rapids, was de Republikeinse kandidaat Kris Gulick de meest succesvolle Republikein onder de Republikeinse kandidaten die de zetel wisten te bemachtigen.
Aanvankelijk was zijn antwoord conventioneel. "Zorg voor middelen voor stimuleringsmaatregelen, kostenverdeling, enzovoort, voor bewezen programma's ter verbetering van de waterkwaliteit. Specifiek voor de landbouwsector geldt dat boeren niet willen dat voedingsstoffen en grond van hun land afspoelen", schreef hij.
Veel kandidaten gebruikten woorden als stimulansen, partnerschappen en aanmoediging toen ze bespraken hoe ze boeren en landeigenaren het beste konden overtuigen om natuurbeschermingsmaatregelen te nemen.
Maar wacht, dat is nog niet alles.
"Ik kan niet alleen praten, ik moet ook de daad bij het woord voegen," schreef Gulick. "Op mijn familieboerderij heb ik talloze maatregelen genomen om de afvoer van regenwater te verminderen, waaronder het aanleggen van oevervegetatie, het telen van bodembedekkende gewassen en het planten van extra bomen."
Gulick weet dus hoe het moet. Maar afgezien van het feit dat hij weer eens een politicus uit Iowa was die het over stimuleringsmaatregelen had, zei hij niet echt welke maatregelen hij zou nemen om de waterkwaliteit te verbeteren.
Zijn tegenstander, de Democratische afgevaardigde Art Staed, pleitte voor het "opbouwen van een basis voor waterkwaliteit" door middel van monitoring van waterlopen en het identificeren van bronnen. Ook hij betoogde dat de staat zou kunnen samenwerken met "de grootste veroorzakers van nitraatvervuiling" om de waterafvoer vanuit de akkers te verminderen.
Maar de rest van zijn antwoord was interessanter.
"De wetgevende macht zou het DNR en de districten van Iowa meer bevoegdheden moeten geven om de praktijken voor mestbeheer en de vestiging van nieuwe en uitgebreide CAFO's die onze openbare waterwegen en het milieu bedreigen, te handhaven. Deze nieuwe maatregelen zijn nodig, want iedereen zou moeten beseffen dat de vrijwillige strategie voor nutriëntenreductie niet voldoende is," aldus Staed.
Staed heeft dus een schokkende onthulling gedaan over de vrijwillige strategie. Het probleem is dat niet iedereen beseft dat die strategie niet toereikend is. Staed heeft niet gezegd wat ervoor in de plaats moet komen.
In kiesdistrict 83 schreef zittend afgevaardigde Cindy Golding: "Waterkwaliteit is een complex probleem dat de medewerking van elke gemeenschap vereist." Ze zei dat de agrarische sector programma's heeft en dat stedelijke gebieden de afvoer van regenwater verminderen.
Als je deze kwestie al langer volgt, weet je wat er gaat gebeuren.
"Hoewel we momenteel stikstofverontreiniging door de landbouw meten, moeten we alle bronnen onderzoeken die bijdragen aan een verminderde waterkwaliteit – PFAS, farmaceutische stoffen, zware metalen, enzovoort. Deze kunnen afkomstig zijn van stortplaatsen, industrie, lekkages van rioolwaterzuiveringsinstallaties en afvoer van regenwater," schreef Golding.
Welnu, 90% van het nitraat in waterwegen is afkomstig van landbouwbedrijven. We zouden de industrie kunnen sluiten, de rioollekken kunnen dichten en elk keurig onderhouden gazon in prairie kunnen veranderen, en nog steeds zouden we de stroom nitraten naar ons water en de dode zone in de Golf van Mexico nauwelijks kunnen verminderen.
Als iedereen verantwoordelijk is, betekent dat dat niemand verantwoordelijk is.
Haar Democratische tegenstander, Kent McNally, gaf de kiezers weinig keus.
"Onderzoek, onderzoek, onderzoek en stel bedrijven verantwoordelijk voor milieuvervuiling", schreef McNally. "De EPA zou ook haar werk moeten doen door voldoende financiering en steun te krijgen."
We hebben onderzoek gedaan. We weten wat de problemen zijn. En de wetgevende macht van Iowa heeft niet de bevoegdheid om de financiering voor het federale Environmental Protection Agency (EPA) te verhogen. Hoewel meer EPA-financiering een goed idee zou zijn.
En dan was er nog het goede.
"We moeten ook financiering verstrekken voor meetlocaties om nitraatbronnen te identificeren, zodat we weten waar we onze inspanningen moeten richten. Daarnaast moeten we de provinciale en gemeentelijke overheden in staat stellen om binnen hun jurisdictie maatregelen te nemen voor natuurbehoud en actie te ondernemen in hun respectievelijke stroomgebieden," schreef Aime Wichtendahl, de Democratische kandidaat voor Huisdistrict 80.
Het Democratische Congreslid Dave Jacoby, die district 86 vertegenwoordigt, schreef in een reactie hierop: "Het is misschien impopulair, maar zonder meetbare criteria verspillen we belastinggeld."
Jacoby wil een commissie oprichten die binnen 10 jaar onze waterkwaliteit moet verbeteren. Helaas, als de gouverneur die commissie benoemt, zal ze waarschijnlijk gewoon dezelfde mensen erbij halen.
"Wil je helpen om jongeren in Iowa te houden? In mijn gesprekken met afstuderende studenten van de Universiteit van Iowa zijn waterkwaliteit en activiteiten in en rond waterbronnen de op één na meest genoemde onderwerpen, vlak achter reproductieve rechten en IVF," schreef Jacoby.
Jacoby beschouwde het zuiveren van het water als een van zijn topprioriteiten.
Ian Zahren, een onafhankelijke kandidaat in kiesdistrict 64, zou een grondwetswijziging steunen die het recht op schoon water garandeert.
Er waren ook minder goede dingen.
“De DNR en de EPA hebben al veel regelgeving om ons water te beschermen. Er zullen altijd mensen zijn die zich misdragen en er zullen ongelukken en olielozingen plaatsvinden, enzovoort. Ik geloof niet dat we strengere regelgeving nodig hebben, maar ik weet wel dat regelgeving noodzakelijk is”, aldus Republikein Jason Gearhart, vertegenwoordiger van kiesdistrict 74 in het Huis van Afgevaardigden. Hij is milieuspecialist bij de DNR.
En de lelijke.
"Onze waterkwaliteit is elk jaar verbeterd, maar we kunnen de waterkwaliteit nog verder verbeteren. Ik geloof dat Farm Bureau een grote rol heeft gespeeld bij het verbeteren van onze waterkwaliteit," schreef Steven Bradley, Republikeins afgevaardigde voor kiesdistrict 66.
"Onze waterkwaliteit is elk jaar verbeterd, maar we kunnen de waterkwaliteit nog verder verbeteren. Ik geloof dat Farm Bureau een grote rol heeft gespeeld bij het verbeteren van onze waterkwaliteit," schreef Steven Bradley, Republikeins afgevaardigde voor kiesdistrict 66.
Zoals je ziet, is waterkwaliteit een complex onderwerp. We moeten degenen die gestimuleerd worden aanmoedigen en degenen die gestimuleerd worden, verder belonen. Win-winpartnerschappen zijn ook essentieel. Zelfs minimale regelgeving invoeren die landeigenaren ertoe aanzet bewezen methoden te gebruiken? Dat is ondenkbaar.
Onze leiders zullen het aanpakken. Zodra ze weten wat het probleem is.
Wij kunnen u waterkwaliteitssensoren leveren die verschillende parameters meten, waaruit u kunt kiezen.
Geplaatst op: 22 november 2024